”不要　●　世界”　

ตอนแรกกะว่าจะมาตอบเม้นเอนทรี่ก่อนหน้านู้น....

แต่พอแดว่าตกใจกับไอ้สถานการณ์เอนทรี่ก่อน

งั้นขอขอบคุณ ทุกคนที่เป็นห่วงในเอนทรี่ก่อนนะฮะ

มีแววว่าไอ่คูคงจะไม่ติดแล้วล่ะ (คนบ้ามักจะไม่เป็นหวัดจริงๆ ฮ่าๆ)

(แต่ก็ประมาทไม่ได้สินะ)

ส่วนน้องคูก็อาการเหมือนจะดีขึ้นแล้วล่ะ คงไม่เป็นอะไรมาก

แต่คงต้องไปขอสอบทีหลัง OTL

ขอบคุณจริงๆฮะ

ถึงเจ๊ต่าย

ไอ่คูมันเป้นภูมิแพ้ฝุ่นเล็กน้อยฮะ จะว่ามีระบาดก็ระบาดอยู่นะฮา

 

 เอนทรี่นี้ก็ไม่มีอะไรหรอกฮะแค่มาลาก่อนไปสมรภูมิรบ......

สอบอาทิตย์หน้าแล้วมันยังมาลอยหน้าลอยตาอยู่หน้าคอม

จะเริ่มแพนิคแถวๆช่วงวันเสาร์ + อาทิตย์แล้วล่ะฮะ ฮา

ลาในเมโมของเวปไซต์เรียบร้อยแล้วล่ะนั่น........ วันนี้มาลาที่บลอคต่อ

เอาเป็นว่าแปะ ภาพก่อนละกัน ที่จริงวาดไว้เยอะ แต่ไม่เอามาลง

แต่ก็วาดน้อยลงเพระใช้เวลาราฟเล่นไปร่างเนมนั่นล่ะ

ภาพHBD ซึระ และ ยามาซากิคุงที่บอร์ดกิน ทั้งคู่ได้รับภาพแล้วล่ะนะ

สารภาพว่าไม่รุ้จะวาดอะไรให้ มันตันรุนแรง(แบบพึ่งจะร่างเนมเสร็จ เอ๋อแดร๊กส์ ฮา....)

เอาเป็นว่าขอให้มีความสุขอีกทีละกัน ทั้งคู่ ~

 

รูปใหญ่จิ้ม

นินจาแกงกะหรี่เผ็ดกลางและเผ็ดร้อน ......ตอนแรกจะวาดเป็นรุปวันเกิดให้ซึระ

ไปๆมาๆไม่เอาดีกว่าแหะ

ปาดสีเน่าๆ เผากระทันหัน

แล้วก็......

ราฟขยะยุ่งยุ๋ยอีกแล้ว...... นั่งราฟตะกี้เพื่อเอนทรี่นี้เหมือน สามรูปมันน้อยไป

ประมาณ 20 -35 นาทีได้ ล่ะมั้งไม่ได้ดูนาฬิกา

ถ้าแต่ละเอนทรี่ที่เกี่ยวกับแฟนอาร์ตของคูมันไม่มีรุปไอ่คู่นี้มันก้คงจะไม่ใช่บลอคคู ?

ล้อเล่นเน่อ คืออารมณ์มันชวนอยากนอนแบบนี้จริงๆเหนื่อย เหนื่อยมากๆ ไม่ได้มีอะไรมากทำไมมันรุ้สึกเหนื่อยขนาดนี้นะ

เอาเถอะ ......เป็นพวกเส้นเรียบได้แต่ไม่พยายามเรียบ

(แบบนี้สินะมันถึงไม่ยอมอัพสักทีน่ะ ไอ่บ้าเอ้ย !!!!)

ต่อไปก็เรื่องลาบลอก ฮะ

อย่างที่เกริ่นไว้ครับผม สอบไฟนอลเทอมหนึ่ง.................

สอบเก็บคะแนนที่ผ่านมา คะแนนตกฮวบไปหน่อยบ้าง

(คณิต สอบได้คาบเส้น คงเพราะไม่ได้ใส่แว่นด้วยล่ะมั้ง เพราะสอบเมื่อวานนี้อีกเรื่องนึงทำไม

มันได้เต็มซะงั้นล่ะ(วะ)เพราะตัวจริงตูเป็นแว่นตาสินะ แว่นตาสินะ.......)

สอบวันที่ 22 กับ 24 ครับผม .............

หลังจากนั้น ก็ต้องไปเข้าค่ายที่เชียงใหม่ - พัทยา 26 ถึง 30 .....

กรูจะเอาเวลาที่ไหนปั่นโดวะ ใครก็ได้เอาแลปทอปไปที เอามันไปที๊

กรูจะให้ตังค่าขนมสิบบาทเลยเอ้า ช่วยชีวิตกรูทีเถ้อ

เอาเป็นว่ากว่าจะได้มาอัพ คงหลังจากวันนั้นล่ะ .......

(ไม่ก็อาจจะหนีมาอัพเลวบ้าง........)

ขอความกรุณาด้วยเน่อ (ฮา)

อันนี้โซนระบาย (ที่จริงไม่ค่อยอยากจะระบายลงบลอคแล้วนะกลัวมันมีเรื่องอีก

แต่มันอดไม่ได้ฟ่ะ ทุกวันนี้ก็เก็บกดจะได้อยู่แล้ว มันระบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้นี่หว่า)

คลุมขาวดีกว่าเน่อ มันบ่นไร้สาระน่ะ ทำไมต้องคลุมขาวน่ะเรอะ นัน่สินะ ถึงคลุมไปก็อ่านได้อยู่ดี

คงโดนว่าเครียดเรื่องอะไรไร้สาระนี่ (ฮา) ไม่สิมันกังวลมากกว่า

ถ้าตูหายคิดมากได้ตูทำไปนานแล้วเฟ้ยยยยยยยย

เรื่องสอบก็อีกเรื่อง มันก็เครียดนะ................เรื่องไปงานแคปซูล7เดือนตุลาเครียดกว่า

เครียดมากๆตอนนี้ แต่อารมณ์ไม่ได้เครียด แต่ถ้าหยิบเรื่องนี้มาคุย

บรรยากาศมันจะตึงโดยอัตโนมัติ

หัวมันจะมึนไปหมดเลย

เรื่องไปงานน่ะไม่มีปัญหาน่ะไปได้....................

เรื่องสินค้า เรื่องบูทเซอร์เคิล เรื่องมีทบอร์ดกิน เรื่องโด เรื่องกิจกรรม

มันมึนตึบอยู่ในหัวไปหมด........แล้วเหมือนว่าเราเป็นพวกจัดการอะไรไม่ค่อยจะชอบปรึกษา

กับคนอื่น เหมือนชอบบังคับคนอื่น คิดเองเออเอง เพราะฉะนัน้ เราเป็นคนริเริ่ม

ชวนออกเซอร์เคิลงานนี้ .......เราก็ต้องรับผิดชอบทั้งหมด จะโบยให้คนอื่นได้ไงจริงไหม

ขาดความรับผิดชอบงั้นสิ

มันรู้สึกเหมือนจะไม่ค่อยอยากให้คนอื่นช่วย จะว่าไงดีล่ะ อยากให้ช่วยแต่เรงใจมันเหมือน ตัวเอง

ก่อเรื่องแล้วไปโยนขี้ให้คนอื่นซะงั้น รู้สึกแบบนี้

ตอนนี้อยากร้องไห้ มันกดดันอะไรซักอย่าง ถามว่าอะไรอธิบายมา คงบอกได้แค่ว่า ไม่รู้....ไม่รุ้...ไม่รู้......

ทำไมต้องเป็นคนที่แคร์คนอื่นง่ายๆแบบนี้นะ ไม่เข้าใจ จริงๆ

ถ้าไม่สนิทก็ไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว

สนิทแล้วมันปฎิเสธยากจริงๆ ปฎิเสธไปเขาคงเสียใจแย่

แต่มันก็เป็นภาระเพิ่มให้เรา

ไม่สิเราคงจะเห็นแก่ตัวไม่ได้หรอก ก็ไม่ได้ปฏิเสธไป

ว่าแต่นี่ระบายตรงกับเรื่งอที่ระบายป่าวฟะ นอกเรื่องแล้วเฟ้ย

วันนี้คุยกับแพ่บ้าน ถามว่าถ้าทำโดทันทำซักกี่เล่มดี

สารภาพเลยนะว่าตอนแรกคิดไป ซัก20 เล่ม

เขาบอกมากันว่าซํก 10 เล่ม ทำอึ้งไป......... คิดว่าอะไรล่ะ

ไม่ได้คิดว่าเขาดูถูกฝีมือเรา แต่คิดว่าเราเย่อ เอาฝีมือตัวเองมันดีครั้งแรก 20 เล่มเลยรึเปล่า

ก็มันไม่รู้นี่ว่า ทำโดครั้งแรก ต้องประมาณกี่เล่มอะไรยังไง คนบ้านนอกอยากไปงานก็งี้

ที่คิดว่า 20 เล่ม เพราะ คิดว่าอยากน้อยคุ่นี้คงอาจจะมีคนชอบเยอะ

มาคิดๆดูที่จริงซัก 5 เล่มดีกว่ามั้ง

เห็นพกฝรั่งหรือคนยุ่นบอกชอบงานเราไอ่เรา ก็คงเหลิงแน่ๆเลยว่ะ

ทุเรศมาก ทุเรศจริงๆ คนที่ตัวเองเกลียดก็คือตัวเองอยู่ดีนั่น่ละ

ทำไมตัวเองต้องนิสัยเเบบนี้ ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ตังมีเท่าไรเขาทำหน้าตาแบบ......ก็ต้องใจอ่อนเลีย้งไปทุกที

ย้ำว่าเลีย้งเขาจะให้คืน ดันปฏิเสธไป เงินเก็บไม่มียังต้องแบมือขอญาติ

ทุเรศจริงๆ...........

หลายเรื่องเลยที่อยากจะบ่น

อย่างมีทบอรืดกินวันนี้คุยกับเอิงจี้ ถ้าเราเปิดบูธ จะไปหาที่มีทบอร์ดได้ไง

ไม่มีเบ๊เฝ้าฝากคนข้างๆก็กะไรอยู่ มึนตึบไปหมด โว่ยยยยยยยยย อยากบ่นให้หมดดดดดดดด

แต่มันไม่หมดซักทีวุ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย OTL ฮือออออออ.........อยากบ่นว่อยยย

เอาเป็นว่าขอบคุณที่มาเยี่ยมชมครับ

ปล.ดูท่าโดคงไม่ได้ทำแล้วมั้งนั่น เพจเมกเกอร์มันยังจัดไม่เป็นเลย........เวลาตัดเส้นจะทันรึเปล่าไม่รู้

ตันหน้าปกอีก ไปตายซะเถอะ ไปตายซะ

ปล2.ชักรู้สึกอยากตาย แต่ไม่ใช่จะฆ่าตัวตาย อยากรีบๆไปไวโดยธรรมชาติ ถ้าไม่มีคนอื่นในโลกนี้ ตัวเรามันก็คงจะไม่คิดมากอะไรหรอกรึเปล่านะ (ขืนแบบนั้นก็ไม่เอาว่อย)

ปล3.อารมณ์ตอนนี้ไม่ได้เฟลนะ แต่อารมณ์โดยรวมที่ว่ามามันคลุมเครือ คือ เกริ่นเรื่องพวกที่แอบเครียดอยู่แล้วขึ้นมามันก็เหมือนตักปลาทองตัวนั้นซ้ำๆขึ้นมาดูนั่นล่ะ

 (ไม่สิ มันต้องคิดกลับกันให้ไม่มีตัวเองอยู่ในโลกซะยังดีกว่า)